دبیر انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران با اشاره به رقابتی بودن بازار فولاد گفت: اکثر قریب به اتفاق واحدهای تولیدی در شرایط رقابتی مواد اولیه خود را تامین می‌‌کنند و در این شرایط نیز محصول خود را می‌فروشند.
سید رسول خلیفه سلطان تاکید کرد: در حال حاضر به واسطه سیاست‌گذاری‌های غیرکارشناسی در چند سال گذشته، فاصله قیمتی مواد اولیه و محصول به شدت کاهش پیداکرده که این نشان‌دهنده تحت فشار قرار گرفتن بازار است. در چنین شرایطی صادرات یک راه حل مناسب است که واحدها بتوانند بخشی از تولیدشان را به خارج صادر و ارز مورد نیاز خود را تحصیل کنند؛ ارزی که با آن قطعات، تجهیزات و ماشین‌آلات مورد نیازخود را تامین می‌کنند.
وی با گلایه از محدودیت‌های صادرات فولاد اظهار کرد: متاسفانه مسوولان و کارشناسان دولتی به صرف آنکه کمبودی در بازار داخلی ایجاد نشود، طی یکسال گذشته همواره سیاست منع صادرات فولاد را دنبال کرده‌اند و در ماه‌های اخیر پس از پیگیری‌های مکرر این انجمن سهمیه‌های فصلی ناچیزی برای صـادرات واحدهای تولیدی تعییــن شده است. این سهمیه‌ها نیز آنقدر دیر و نابهنگام اعلام شد که واحدهای تولیدی مشتریان قبلی را از دست داده‌اند و باید منتظر مشتریان جدید باشند.
دبیر انجمن تولیدکنندگان فولاد افزود: از آنجا که در شرایط کنونی حدود 80 درصد مقاطع طویل و تخت فولادی کشور با شمش و اسلب داخلی تولید می‌شود و عملا مصارف ارز وارداتی در این بخش به حداقل رسیده و این روند روز به روز در حال کاهش بیشتری است، هیچ دلیلی برای ممانعت از صادرات محصولات فولادی وجود نداشته و ندارد. شاهد این امر آن است که پنج میلیون تن نیاز سالانه به واردات شمش فولادی  هم اینک به حدود سه میلیون تن رسیده است و علاوه بر آن، از این پس نیز بازار فولاد دچار کمبودهای برهه‌ای نخواهد شد که نیاز به مراقبت‌های ویژه تنظیم بازار داخلی داشته باشد.
 خلیفه سلطان با تاکید بر لزوم بازنگری در سیاست‌های صادراتی فولاد خاطرنشان کرد: این انجمن از وزارت صنعت، معدن و تجارت درخواست دارد که صادرات محصولات فولادی را برای تولیدکنندگان این محصولات آزاد کند. در این راستا مسوولان وزارت صنعت، معدن و تجارت باید اطمینان داشته باشند تولیدکنندگان، خود قدرت تنظیم بازار را دارند و حاکمیت اصل تعقل اقتصادی، دو مقوله صادرات و مرتفع ساختن نیاز بازار داخلی را به صورت درون زا متعادل می‌سازد. اساسا این باور را نیز همه باید داشته باشیم که امر صادرات از امور دائمی است و فتح بازارهای صادراتی آنقدر زمان‌بر و هزینه‌بر است که نمی‌توان برای برهه‌ای آن را از دست داد و دوباره به آسانی آن را به دست آورد.